เปรียบเทียบ 1:1:1, 1:2:2 และ 1:5:5 ด้วยหัวเชื้อตั้งต้นเท่ากัน

แต่ละตัวเลขเป็นส่วนโดยน้ำหนัก เรียงเป็น หัวเชื้อ : แป้ง : น้ำ การคงหัวเชื้อตั้งต้นไว้ที่ 20 g ทำให้เทียบอาหารที่เพิ่มและปริมาณสุดท้ายได้ง่าย นี่คือการคำนวณเป็นกรัม ไม่ใช่การทำนายเวลาถึงจุดสูงสุด

หัวเชื้อ : แป้ง : น้ำหัวเชื้อตั้งต้นแป้งใหม่น้ำใหม่รวมหลังผสม
1:1:120 g20 g20 g60 g
1:2:220 g40 g40 g100 g
1:5:520 g100 g100 g220 g

ควรเลือกอัตราส่วนให้อาหารแบบไหน?

สำหรับหัวเชื้อที่แข็งแรงและเลี้ยงจนอยู่ตัวแล้ว ภายใต้เงื่อนไขใกล้เคียงกัน การให้อาหารมากขึ้นเมื่อเทียบกับหัวเชื้อตั้งต้นโดยทั่วไปจะใช้เวลาถึงจุดสูงสุดนานขึ้น การเปรียบเทียบอัตราส่วนของ King Arthur แสดงผลนี้ พร้อมระบุว่าอุณหภูมิและความแข็งแรงของหัวเชื้อก็มีผลต่อเวลา

ใช้การให้อาหารแบบปกติของคุณเป็นจุดอ้างอิง จดว่าเริ่มขึ้นเมื่อไร ถึงระดับสูงสุดเมื่อไร และยุบเมื่อไร แล้วเปลี่ยนเงื่อนไขทีละอย่างเพื่อให้การเปรียบเทียบให้ข้อมูลที่มีประโยชน์

สิ่งที่สังเกตหรือต้องการขั้นต่อไปที่มีประโยชน์
หัวเชื้อถึงจุดสูงสุดก่อนเวลาที่จะใช้มากลองเพิ่มแป้งและน้ำเมื่อเทียบกับหัวเชื้อตั้งต้น แล้วจดรอบใหม่
ครัวเย็นกว่าตอนให้อาหารสำเร็จครั้งล่าสุดวัดอุณหภูมิและเผื่อการทำงานที่ช้าลงก่อนเปลี่ยนหลายตัวแปร
ต้องการหัวเชื้อมากขึ้นที่อัตราส่วนเดิมเพิ่มหัวเชื้อตั้งต้น แป้ง และน้ำตามสัดส่วนไปพร้อมกัน
หัวเชื้อใหม่หรืออ่อนแรงแทบไม่ขึ้นตรวจอายุ อุณหภูมิ และประวัติอาหารก่อนใช้การเพิ่มอาหารเป็นวิธีแก้

คำนวณย้อนกลับจากปริมาณที่ต้องใช้

สำหรับอัตราส่วนที่เขียนเป็น 1:b:c ให้นำน้ำหนักเป้าหมายหารด้วย 1 + b + c เพื่อหาน้ำหนักหัวเชื้อตั้งต้น คูณน้ำหนักหัวเชื้อตั้งต้นด้วย b เพื่อหาแป้งใหม่ และคูณด้วย c เพื่อหาน้ำใหม่

หากมีหัวเชื้อ 45 g แต่ต้องการเตรียม 120 g ที่ 1:1:1 ให้ใช้หัวเชื้อตั้งต้น 40 g แป้ง 40 g และน้ำ 40 g ส่วนที่เหลือ 5 g อยู่นอกส่วนผสมนี้ ถ้าใช้ครบ 45 g ด้วยอัตราส่วนเดิมจะได้ 135 g

เป้าหมาย 120 gหัวเชื้อตั้งต้นแป้งใหม่น้ำใหม่
1:1:1 — 3 ส่วน40 g40 g40 g
1:2:2 — 5 ส่วน24 g48 g48 g

รวมส่วนหัวเชื้อที่ต้องการเก็บไว้ด้วย

เป้าหมาย = 200 g สำหรับโดว์ + 20 g เก็บไว้ = 220 g หัวเชื้อตั้งต้น = 220 ÷ 5 = 44 g; แป้ง = 88 g; น้ำ = 88 g

ถ้าสูตรต้องใช้ 200 g และอยากให้เหลือ 20 g ให้เตรียม 220 g ที่ 1:2:2 คือหัวเชื้อตั้งต้น 44 g + แป้ง 88 g + น้ำ 88 g เมื่อพร้อม แบ่ง 200 g ใส่โดว์และเก็บ 20 g ส่วนที่เก็บรวมอยู่แล้ว อย่าบวกซ้ำอีกครั้ง

ตัวเลขเหล่านี้อธิบายส่วนผสมที่ชั่งลงไป หัวเชื้อที่ติดช้อนหรือขวดทำให้ปริมาณที่ตักออกมาใช้ได้น้อยลง หากต้องการเผื่อเล็กน้อยสำหรับการถ่ายส่วนผสม ให้รวมไว้ในเป้าหมายก่อนคำนวณ

เพิ่มอาหารทั้งหมดเป็นสองเท่าเพื่อคงอัตราส่วน

การให้อาหาร 15 + 30 + 30 g เป็น 1:2:2 และได้ 75 g เมื่อเพิ่มทั้งหมดเป็นสองเท่าจะเป็น 30 + 60 + 60 g และได้ 150 g แต่ถ้าเพิ่มเฉพาะหัวเชื้อตั้งต้นเป็นสองเท่า จะได้ 30 + 30 + 30 g ซึ่งกลายเป็น 1:1:1

การคงอัตราส่วนรักษาสัดส่วนวัตถุดิบไว้ แต่ไม่ได้รับประกันเวลาเท่าเดิมหากอุณหภูมิ แป้ง หรือสภาพหัวเชื้อเปลี่ยนไปด้วย

แป้งและน้ำเท่ากันไม่ได้ทำให้ความชื้นเป็น 100% เสมอไป

ความชื้นหลังผสม = (น้ำในหัวเชื้อตั้งต้น + น้ำใหม่) ÷ (แป้งในหัวเชื้อตั้งต้น + แป้งใหม่) × 100

แป้งใหม่และน้ำใหม่ที่หนักเท่ากันจะรักษาความชื้น 100% เมื่อหัวเชื้อตั้งต้นมีความชื้น 100% อยู่แล้ว หัวเชื้อตั้งต้นแบบข้นจะเปลี่ยนผลลัพธ์

ตัวอย่างเช่น หัวเชื้อตั้งต้น 60 g ที่ความชื้น 50% มีแป้ง 40 g และน้ำ 20 g ให้อาหารด้วยแป้ง 60 g และน้ำ 60 g ส่วนผสมจะมีแป้งรวม 100 g และน้ำรวม 80 g จึงมีความชื้น 80% แม้อัตราส่วนให้อาหารเป็น 1:1:1

จดบนขวดให้พอที่จะทำซ้ำได้

จดเวลาให้อาหาร น้ำหนักหัวเชื้อตั้งต้น/แป้ง/น้ำ ชนิดแป้ง และอุณหภูมิที่วัด ทำเครื่องหมายระดับเริ่มต้น แล้วจดระดับสูงสุดและดูว่าหัวเชื้อยุบแล้วหรือยัง

ตรวจลำดับอัตราส่วนเมื่ออ่านสูตรอื่น เพราะบางคนใส่น้ำก่อนแป้ง การเติมเท่ากันซ่อนความต่างนี้ แต่การเติมไม่เท่ากันจะไม่เหมือนกัน การชั่งวัตถุดิบยังช่วยหลีกเลี่ยงความผิดพลาดจากการคิดว่าจำนวนช้อนเท่ากันคือจำนวนกรัมเท่ากัน

แหล่งอ้างอิงและบทอ่านที่เกี่ยวข้อง

คู่มือนี้นำแหล่งข้อมูลที่เผยแพร่แล้วมาประกอบกับคำอธิบายและหลักในการตัดสินใจของเรา ตัวเลขตัวอย่างใช้เพื่ออธิบาย ไม่ใช่บันทึกการทดลองอบของ Sourdough Bench

นำไปใช้จริง

รวมสูตร สิ่งที่สังเกต และสิ่งที่จะปรับในครั้งต่อไปไว้ใน บันทึกการอบที่ดาวน์โหลดได้. หากขนมปังไม่ขึ้นฟู เริ่มจาก คู่มือตรวจสอบเบื้องต้น.

อ่านต่อ