เปรียบเทียบ 1:1:1, 1:2:2 และ 1:5:5 ด้วยหัวเชื้อตั้งต้นเท่ากัน
แต่ละตัวเลขเป็นส่วนโดยน้ำหนัก เรียงเป็น หัวเชื้อ : แป้ง : น้ำ การคงหัวเชื้อตั้งต้นไว้ที่ 20 g ทำให้เทียบอาหารที่เพิ่มและปริมาณสุดท้ายได้ง่าย นี่คือการคำนวณเป็นกรัม ไม่ใช่การทำนายเวลาถึงจุดสูงสุด
| หัวเชื้อ : แป้ง : น้ำ | หัวเชื้อตั้งต้น | แป้งใหม่ | น้ำใหม่ | รวมหลังผสม |
|---|---|---|---|---|
| 1:1:1 | 20 g | 20 g | 20 g | 60 g |
| 1:2:2 | 20 g | 40 g | 40 g | 100 g |
| 1:5:5 | 20 g | 100 g | 100 g | 220 g |
ควรเลือกอัตราส่วนให้อาหารแบบไหน?
สำหรับหัวเชื้อที่แข็งแรงและเลี้ยงจนอยู่ตัวแล้ว ภายใต้เงื่อนไขใกล้เคียงกัน การให้อาหารมากขึ้นเมื่อเทียบกับหัวเชื้อตั้งต้นโดยทั่วไปจะใช้เวลาถึงจุดสูงสุดนานขึ้น การเปรียบเทียบอัตราส่วนของ King Arthur แสดงผลนี้ พร้อมระบุว่าอุณหภูมิและความแข็งแรงของหัวเชื้อก็มีผลต่อเวลา
ใช้การให้อาหารแบบปกติของคุณเป็นจุดอ้างอิง จดว่าเริ่มขึ้นเมื่อไร ถึงระดับสูงสุดเมื่อไร และยุบเมื่อไร แล้วเปลี่ยนเงื่อนไขทีละอย่างเพื่อให้การเปรียบเทียบให้ข้อมูลที่มีประโยชน์
| สิ่งที่สังเกตหรือต้องการ | ขั้นต่อไปที่มีประโยชน์ |
|---|---|
| หัวเชื้อถึงจุดสูงสุดก่อนเวลาที่จะใช้มาก | ลองเพิ่มแป้งและน้ำเมื่อเทียบกับหัวเชื้อตั้งต้น แล้วจดรอบใหม่ |
| ครัวเย็นกว่าตอนให้อาหารสำเร็จครั้งล่าสุด | วัดอุณหภูมิและเผื่อการทำงานที่ช้าลงก่อนเปลี่ยนหลายตัวแปร |
| ต้องการหัวเชื้อมากขึ้นที่อัตราส่วนเดิม | เพิ่มหัวเชื้อตั้งต้น แป้ง และน้ำตามสัดส่วนไปพร้อมกัน |
| หัวเชื้อใหม่หรืออ่อนแรงแทบไม่ขึ้น | ตรวจอายุ อุณหภูมิ และประวัติอาหารก่อนใช้การเพิ่มอาหารเป็นวิธีแก้ |
คำนวณย้อนกลับจากปริมาณที่ต้องใช้
สำหรับอัตราส่วนที่เขียนเป็น 1:b:c ให้นำน้ำหนักเป้าหมายหารด้วย 1 + b + c เพื่อหาน้ำหนักหัวเชื้อตั้งต้น คูณน้ำหนักหัวเชื้อตั้งต้นด้วย b เพื่อหาแป้งใหม่ และคูณด้วย c เพื่อหาน้ำใหม่
หากมีหัวเชื้อ 45 g แต่ต้องการเตรียม 120 g ที่ 1:1:1 ให้ใช้หัวเชื้อตั้งต้น 40 g แป้ง 40 g และน้ำ 40 g ส่วนที่เหลือ 5 g อยู่นอกส่วนผสมนี้ ถ้าใช้ครบ 45 g ด้วยอัตราส่วนเดิมจะได้ 135 g
| เป้าหมาย 120 g | หัวเชื้อตั้งต้น | แป้งใหม่ | น้ำใหม่ |
|---|---|---|---|
| 1:1:1 — 3 ส่วน | 40 g | 40 g | 40 g |
| 1:2:2 — 5 ส่วน | 24 g | 48 g | 48 g |
รวมส่วนหัวเชื้อที่ต้องการเก็บไว้ด้วย
ถ้าสูตรต้องใช้ 200 g และอยากให้เหลือ 20 g ให้เตรียม 220 g ที่ 1:2:2 คือหัวเชื้อตั้งต้น 44 g + แป้ง 88 g + น้ำ 88 g เมื่อพร้อม แบ่ง 200 g ใส่โดว์และเก็บ 20 g ส่วนที่เก็บรวมอยู่แล้ว อย่าบวกซ้ำอีกครั้ง
ตัวเลขเหล่านี้อธิบายส่วนผสมที่ชั่งลงไป หัวเชื้อที่ติดช้อนหรือขวดทำให้ปริมาณที่ตักออกมาใช้ได้น้อยลง หากต้องการเผื่อเล็กน้อยสำหรับการถ่ายส่วนผสม ให้รวมไว้ในเป้าหมายก่อนคำนวณ
เพิ่มอาหารทั้งหมดเป็นสองเท่าเพื่อคงอัตราส่วน
การให้อาหาร 15 + 30 + 30 g เป็น 1:2:2 และได้ 75 g เมื่อเพิ่มทั้งหมดเป็นสองเท่าจะเป็น 30 + 60 + 60 g และได้ 150 g แต่ถ้าเพิ่มเฉพาะหัวเชื้อตั้งต้นเป็นสองเท่า จะได้ 30 + 30 + 30 g ซึ่งกลายเป็น 1:1:1
การคงอัตราส่วนรักษาสัดส่วนวัตถุดิบไว้ แต่ไม่ได้รับประกันเวลาเท่าเดิมหากอุณหภูมิ แป้ง หรือสภาพหัวเชื้อเปลี่ยนไปด้วย
แป้งและน้ำเท่ากันไม่ได้ทำให้ความชื้นเป็น 100% เสมอไป
แป้งใหม่และน้ำใหม่ที่หนักเท่ากันจะรักษาความชื้น 100% เมื่อหัวเชื้อตั้งต้นมีความชื้น 100% อยู่แล้ว หัวเชื้อตั้งต้นแบบข้นจะเปลี่ยนผลลัพธ์
ตัวอย่างเช่น หัวเชื้อตั้งต้น 60 g ที่ความชื้น 50% มีแป้ง 40 g และน้ำ 20 g ให้อาหารด้วยแป้ง 60 g และน้ำ 60 g ส่วนผสมจะมีแป้งรวม 100 g และน้ำรวม 80 g จึงมีความชื้น 80% แม้อัตราส่วนให้อาหารเป็น 1:1:1
จดบนขวดให้พอที่จะทำซ้ำได้
จดเวลาให้อาหาร น้ำหนักหัวเชื้อตั้งต้น/แป้ง/น้ำ ชนิดแป้ง และอุณหภูมิที่วัด ทำเครื่องหมายระดับเริ่มต้น แล้วจดระดับสูงสุดและดูว่าหัวเชื้อยุบแล้วหรือยัง
ตรวจลำดับอัตราส่วนเมื่ออ่านสูตรอื่น เพราะบางคนใส่น้ำก่อนแป้ง การเติมเท่ากันซ่อนความต่างนี้ แต่การเติมไม่เท่ากันจะไม่เหมือนกัน การชั่งวัตถุดิบยังช่วยหลีกเลี่ยงความผิดพลาดจากการคิดว่าจำนวนช้อนเท่ากันคือจำนวนกรัมเท่ากัน
แหล่งอ้างอิงและบทอ่านที่เกี่ยวข้อง
คู่มือนี้นำแหล่งข้อมูลที่เผยแพร่แล้วมาประกอบกับคำอธิบายและหลักในการตัดสินใจของเรา ตัวเลขตัวอย่างใช้เพื่ออธิบาย ไม่ใช่บันทึกการทดลองอบของ Sourdough Bench
นำไปใช้จริง
รวมสูตร สิ่งที่สังเกต และสิ่งที่จะปรับในครั้งต่อไปไว้ใน บันทึกการอบที่ดาวน์โหลดได้. หากขนมปังไม่ขึ้นฟู เริ่มจาก คู่มือตรวจสอบเบื้องต้น.
